Inderdaad. Een dag van contrasten.
OK, Spanje heeft gewonnen. Jammer. We hebben ons even als een echt oranje legioen gedragen. Compleet met Nederlandse vlag, oranje pruiken en vuvuzela-achtige geluiden. We zijn tweede van de wereld. Het was mooi. Goed gedaan, Nederland!.
Wij kunnen ons nu volledig gaan richten op waar we hier voor zijn. De kinderen. Morgen gaat het beginnen en vanmiddag hebben we daar al een voorproefje van gehad. We hebben een zomerkamp bezocht, Berioska. Hier verblijven zo’n 100 kinderen, waarvan een klein gedeelte normailter in een weeshuis woont. We kwamen kinderen tegen die we vorig jaar in het TB center hadden ontmoet. De kinderen herkenden ons en wij hen. Een mooi weerzien.
De kinderen kwamen ons in groepjes tegemoet en het geknuffel kwam al gauw op gang. Opnieuw merk je dat de kinderen hunkeren naar aandacht van iemand. Zo gauw je één van hen een hand geeft wordt je overal mee naartoe gesleurd en ze willen je alles laten zien. De cavia’s, het zwembad, hun kamertje, de trampoline en het vriendje dat in een warm kamertje in bed ligt met een gebroken been en met gips tot over zijn buik.
Het duurde maar 10 minuten of onze gehele groep was in de weer met de kids. Op de rug, prutsen aan je camera, even gooien met de bal, op de nek, samen een dansje maken, even frisbeën. Geweldig mooi om te zien hoeveel vrolijkheid en spelplezier er dan ontstaat. Hier kwamen we voor!
Hoe is het toch mogelijk dat zoveel van deze kinderen op deze manier moeten leven? Het is dat pastor Victor en zijn vrouw Natasha af en toe wat kleren brengen of hun kleren een keertje wassen, maar verder ziet er gewoon niemand naar ze om. Ze gaan van weeshuis naar zomerkamp en dan terug naar een ander weeshuis. Nergens hebben ze een echt thuis. Het blijft me verbazen dat er op zo’n korte afstand van ons rijke en welvarende land zoveel van deze kinderen in pure armoede leven. Ik weet, ik hoef niet alle wereldproblemen op te lossen, maar de vraag blijft.
Gelukkig is God er altijd en is hij ook hier. Hij verandert nooit, kent iedereen en zorgt in alle omstandigheden voor Zijn kinderen. En dat is ook waar we voor kwamen! Vertellen dat Hij de hele wereld in Zijn hand heeft. Hij zal zorgen voor jou en mij.
De kerkdienst van vanmorgen was bijzonder. Dat er in Oekraïne, vroeger een gedeelte van Rusland, broeders en zusters in een Gereformeerde kerk zitten maakt opnieuw indruk op me. We zongen oa Ps 134, zij eerst in het Oekraiens en wij daarna in het Nederlands. Dezelfde melodie, verschillende talen. Een uitdrukking van verbondenheid aan elkaar en een gezamenlijke verbondenheid aan onze Here.
Ds Henk Drost preekte in het Engels en een tolk vertaalde dat in het Oekraiens. Zo kon iedereen het woord van God horen. Het woord dat voor iedereen is, de Jood, de Griek, de niet-Jood, de Nederlander en de Oekrainer. God is er voor iedereen! En die in Hem geloven mogen behoren tot Zijn heilig volk.
Morgen onze eerste dag in het weeshuis. Ik zie er naar uit. En nu gauw slapen. De muziek van de hoteldisco is inmiddels uit. Nu de radio van de buurman nog.
Tot morgen
Marcel
Geen opmerkingen:
Een reactie posten